صفحات آلومینیومی دارای چگالی کم، استحکام بالا، هدایت حرارتی و الکتریکی بالا، مقاومت در برابر خوردگی قوی و خواص فیزیکی و عملکردهای مکانیکی عالی هستند. از این رو در صنایع مختلف کاربرد فراوانی دارند. به دلیل انتخاب نادرست روش های جوشکاری، تغییر شکل صفحات آلیاژ آلومینیوم و سایر عوامل به طور جدی بر کیفیت و عملکرد محصول تأثیر گذاشته است. در اینجا مقدمه ای بر روش های جوشکاری صفحات آلومینیومی آلیاژی برای شما آورده شده است.
قبل از جوشکاری، روش های شیمیایی یا مکانیکی باید انتخاب شود تا لایه اکسید سطحی در دو طرف شیار جوش به شدت تمیز شود. تمیز کردن شیمیایی شامل استفاده از قلیایی یا اسید برای تمیز کردن سطح قطعه کار است. این روش نه تنها می تواند لایه های اکسیدی را از بین ببرد بلکه لکه های روغن را نیز از بین می برد. فرآیند دقیق به شرح زیر است: خیساندن در محلول هیدروکسید سدیم 6٪ تا 10٪ در حدود 70 درجه به مدت 0.5 دقیقه → شستشو با آب → خیساندن در اسید نیتریک 15٪ در دمای اتاق به مدت 1 دقیقه برای خنثی سازی → شستشو با آب → شستشو با آب گرم → خشک. سطح آلیاژ آلومینیوم شسته شده یک رنگ نقره ای مات{10}}سفید است.
تکمیل مکانیکی را می توان با فرز پنوماتیک یا برقی انجام داد. همچنین می توان از خراش ها، فایل ها و ابزارهای دیگر استفاده کرد. برای فیلم‌های اکسید نازک‌تر، می‌توان از یک برس سیم مسی 0.25 میلی‌متری برای آسیاب کردن و حذف فیلم اکسید استفاده کرد. جوشکاری باید بلافاصله پس از مرتب سازی انجام شود. اگر زمان ذخیره سازی بیش از 4 ساعت باشد، باید سازماندهی مجدد شود. در طول فرآیند جوشکاری، صفحه آلومینیوم آلیاژی به دلیل گرما منبسط می شود و باعث می شود شکاف در شیار جوش کاهش یابد. اگر شکاف نصب قبل از جوشکاری خیلی کوچک باقی بماند، باید فاصله نصب و فاصله محل جوش را تعیین کرد.
در طول فرآیند جوشکاری، مورب های دو صفحه روی هم چیده می شوند که باعث افزایش ناهمواری و تغییر شکل سطح صفحه پس از جوش می شود. برعکس، اگر شکاف نصب خیلی زیاد باشد، جوشکاری مشکل خواهد بود و احتمال سوختگی- وجود دارد. فاصله محل جوشکاری مناسب می تواند شکاف جوشکاری موقعیت یابی مورد نیاز را تضمین کند. بنابراین انتخاب شکاف نصب مناسب و تعیین فاصله جوشکاری روشی موثر برای کاهش تغییر شکل است. بر اساس تجربه، ضخامت های مختلف صفحه برای نصب درزها منطقی تر است.
